آزار جنّیان

سؤال: اگر مورد آزار جنّیان واقع بشویم چه باید بكنیم؟


جواب:آزار جنّیان فرقى با این‏كه كسى پشت سر شما دروغ ببافد نمى‏كند. در آن‏جا شما در حدّ خود از خودتان دفاع مى‏كنید و باقى آن را هم به خدا واگذار مى‏نمایید كه خدا مدافع بزرگى است. مشكل اینجا است كه فكر مى‏كنیم جنیان آزادند هر كارى‏خواستند بر علیه ما بكنند و ما در مقابل آن‏ها دست‏بسته هستیم. چنین خبرى نیست، ما چوب تصورات غلط خود را مى‏خوریم، حال اگر خدا بخواهد این چوب را به شما بزند ممكن است از طریق ساحر و جنّ بزند. ما باید بگوییم خدایا ما را ببخش. عملًا از طریق اصلاح خود و پناه‏بردن به خدا مشكل برطرف مى‏شود.
در كتاب «سفینةالصادقین» آمده است؛«جناب آیت‏الله شیخ مرتضى طالقانى- استادِ مرحوم علامه محمدتقى جعفرى- مى‏فرماید:تصمیم گرفتم در مسجد سهله چله بگیرم، و چون دیدم وقت ندارم براى خود غذاى گوشتى تهیه كنم بنا را بر آن گذاشتم كه غذاى حیوانى نخورم. چند روز گذشت؛ در حالى كه در حجره تنها بودم متوجه شدم یك نفر كنارم نشسته است، كمى جا خوردم! گفت:آقاى شیخ مرتضى نترس، چون شما تصمیم گرفتید حیوانى نخورید ما جنّیان مى‏توانیم به شما نزدیك شویم. من از اجنّه هستم، آمده‏ام خدمت شما كارهایتان را انجام دهم، و با هم رفیق مى‏شوند. اتفاقاً یكى از خانواده‏هاى نجف، از اعراب بادیه‏نشین خدمت حاج آقا شیخ مرتضى آمد و گفت؛ مدتى است به داخل خانه‏ى ما سنگ پرتاب مى‏كنند، هر چه نگاه مى‏كنیم هیچ كسى نیست، فقط سنگ مى‏زنند، اگر مى‏شود كارى بكنید. آقاى شیخ مرتضى از جنّى كه با او رفیق شده بودند مى‏خواهند كه بگو به خانه این بنده خدا سنگ نزنید، آن‏ها هم به دستور آقا دیگر سنگ نمى‏زنند، گویا عصبانیت آن‏ها از آن شخص باقى بوده و به همین جهت بعد از رحلت آقا، دوباره سنگ مى‏زدند».
این قضیه را عرض كردم تا متوجه باشیم علت آزار بعضى از جنّیان خود ما هستیم. ما متأسفانه از سر بى‏كارى فضولى‏هاى بى‏خود مى‏كنیم و در اثر این تجسس‏ها پاى جنّیان را در زندگى خود باز مى‏نماییم. همین‏طور كه فضولى مى‏كنیم ببینیم همسایه امشب چه غذایى مى‏خورد، نقشه‏ها مى‏كشیم تا از كار مردم سر در بیاوریم، و موجب ناراحتى همسایه مى‏شویم. اخیراً شنیدم خانمى كه از شوهرش طلاق گرفته و نزد مادرش زندگى مى‏كرد، فهمید شوهرش براى این‏كه ببیند این‏ها چه مى‏كنند با هزار صدمه یك خانه‏اى كنار خانه آن‏ها كرایه كرده بعد با دوربین از كانال كولر آن‏ها را زیر نظر گرفته، حالا كارش لو رفته و با شكایت آن خانم فعلًا آقا زندان است. آخر مگر بیكارى، تو كه همسرت را طلاق دادى دیگر به تو چه مربوط است كه آن‏ها چكار مى‏كنند. در همین راستاست كه انرژى زیادى خرج مى‏كنیم تا جواب فضولى‏هایمان را بدهیم، خیالات ما تحریك مى‏گردد و زمینه‏ى تعقیب جنّیان در ما فراهم مى‏شود و آن‏ها هم عكس‏العمل نشان مى‏دهند.
جنّى‏ها از نظر حوزه‏زندگى اصلًا در حوزه‏ى زندگى ما قرار ندارند، در ساحت و مرتبه‏ى دیگرى در این عالم زندگى مى‏كنند و هیچ ربطى هم به ما ندارند؛اما اگر ما وارد زندگى آن‏ها شدیم و با انواع حیله خواستیم آن‏ها را تسخیر كنیم و یا از كار آن‏ها سر در بیاوریم، ماجرا شروع مى‏شود. چقدر باید تلاش كرد تا یك جنِّ سرگردان را تسخیر كنیم و اراده‏هاى خود را به او تحمیل نماییم، بالأخره او هم در سر فرصت انتقامش را مى‏گیرد. ما اگر با صرف انرژى زیاد
جنّى‏ها را وارد حوزه خودمان بكنیم بالأخره بین ما و آن‏ها تصادم پیش مى‏آید و نمونه تصادم‏ها آن سنگ‏پراندن و امثال آن است. همان‏طور كه ما به شیطان میدان مى‏دهیم كه وارد روح و روان ما بشود و عنان زندگى ما را در دست گیرد، هر چقدر ما به او میدان بدهیم جلو مى‏آید تا آنجایى كه به تعبیر امیرالمومنین (ع) اول بى‏آبرویت مى‏كند، بعد هلاكت مى‏نماید. الحمدلله شما با زیارت امام معصوم و یا با ماه محرم و رمضان، مانع نفوذ همه‏جانبه‏ى شیطان مى‏شوید و گرنه بیچاره مى‏شدید. امثال آیت‏الله شیخ مرتضى طالقانى كه به جنّیان میدان نمى‏دهند نه تنها مورد آزار آن‏ها قرار نمى‏گیرند، بلكه به آن‏ها دستور هم مى‏دهند. با آقایى مصاحبه كرده بودند كه مى‏گفت جنّیان مى‏آیند فرزندم را مى‏برند و او را در بعضى شهرها گردش مى‏دهند و مى‏آورند، از این قضیه خوشحال هم به نظر مى‏رسید، در حالى كه اگر درست باشد معلوم نیست كار به كجا مى‏كشد. اشكال اساسى آن است كه ما وارد حوزه‏ى زندگى آن‏ها شویم و یا اجازه دهیم كه آن‏ها وارد زندگى ما شوند.[1]
پی نوشت :
1. اصغر طاهرزاده، جایگاه جن و شیطان و جادوگر در عالم، ص 79.